Hayat Sevgisi

Çok az nefretim oldu hayatta.

Annemi çok sevdim, emeği çok sevdiğimden
Diktiği gömlekleri, pontolonları giydim
Sevinç duydum kesip biçtiğini düşündükçe kumaşlarını
Gömlek yakalarım tersyüzlüdür hep
Sevgiden atılamazlar
Birlikte ev alma planları yaptık
Paralar bitirdik
Yemekler yedik, çiçekler ektik
Hastanelere gittik
Uzun yıllar hayatını paylaştım annemle
-Sevgilime gecelik bile dikmişti
Bizde kaldığında çıplak uyumasın diye.-

Babama ilişkin bir emek anımsamıyorum üzerimde
Sıradan bir insandır bu yüzden benim için
Hoş anılarını dinlediğim ağabeylerimden
Genetik olarak bende yaşıyordur mutlaka
Belki bir Makedon burnu
Belki bahçe sevgisi
Belki rakı karşısındaki zayıflık
Mahalleden, sevilen biri gibi anımsamıyorum onu.

Nefreti yalnızca hayat yoksunlarına karşı duydum
Yaşamayan şeylere
İnsanlara hayattan umut kestirenlere
Varlıkları sevgi düşmanlığı yayan
O, dünyalı olmayanlara…